تبليغاتX
ترفند _ آموزش _ مقاله هاي دانشجويي_ SMS


ترفند _ آموزش _ مقاله هاي دانشجويي_ SMS

ترفند _ آموزش _ مقاله هاي دانشجويي_ SMS

؟؟؟؟؟؟؟؟کامپیوتر زن است یا مرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟

استاد زبان فرانسه در مورد مذکر یا مونث بودن اسمها توضیح میداد که پرسید :


کامپیوتر مذکر است یا مونث؟
 
همه دانشجویان دختر جنس رایانه را به دلایل زیر مرد اعلام کردند:
 
- وقتی به آن عادت می کنیم گمان می کنیم بدون آن قادر به انجام کاری نیستم.

- با آن که داده های زیادی دارند اما نادانند.

- قرار است مشکلات را حل کنند اما در بیشتر اوقات معضل اصلی خودشانند.

- همین که پایبند یکی از آنها شدید متوجه میشوید که اگر صبر کرده بودید مورد بهتری از آن نصیبتان می شد.
 
و همه دانشجویان پسر به دلایل زیر جنس رایانه را زن اعلام کردند:
 
- به غیر از خالق آنها کسی از منطق درونی آنها سر در نمی آورد.

- کسی از زبان ارتباطی آنها سر در نمی آورد.

- کوچکترین اشتباهات را در حافظه دراز مدت خود ذخیره می کنند تا بعد ها تلافی کنند.

- همین که پایبند یکی از آنها شدید باید تمام پول خود را صرف خرید لوازم جانبی آنها بکنید

 

 

نظر یادتون نره

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 12:7 توسط سهیل(صادق)| |

خدارا دوست دارم

خدا را دوست دارم ، چون با هر username  که باشم ، من را connect  می کند
خدا را دوست دارم ، چون تا خودم نخواهم مرا D.C نمی کند
.
خدا را دوست دارم ، چون  با یک delete هر چی را بخواهم پاک می کند

خدا را دوست دارم ،  برای اینهمه friend که  برای من add  می کند
خدا را دوست دارم ، برای اینهمه wallpaper که update می کند
.
خدا را دوست دارم ، چون با اینکه خیلی بدم من را log off نمی کند
خدا را دوست دارم ، چون همه چیز من را می داند ولی SEND TO ALL نمی کند

خدا را دوست دارم ، چون می گذارد  هر جایی که می خواهم Invisible بروم

خدا را دوست دارم ، چون  همیشه جزء friend هام می ماند و من را  delete و  ignore نمی کند
.
خدا را دوست دارم ، چون همیشه اجازه ، undo  کردن را به من می ده
.
خدا را دوست دارم ، چون آن من را install  کرده!
خدا را دوست دارم ، چون هیچ وقت به من پیغام the line busy  نمی دهد
.
خدا را دوست دارم ، چون اراده کنم ، ON  می شود و من می توانم با هاش حرف بزنم

خدا را دوست دارم ، چون دلش را می شکنم ، اما آن باز  من را می بخشد و
خدا را دوست دارم ، چون password اش را هیچ وقت یادم نمی رود ، کافیه به دلم سر بزنم
.
خدا را دوست دارم ، چون تلفنش همیشه آنتن می دهد

خدا را دوست دارم ، چون شماره اش همیشه در شبکه موجود است خدا را دوست دارم ، چون هیچ وقت پیغام no response to  نمی دهد
خدا را دوست دارم ، چون هیچ وقت گوشی اش را خاموش نمی کند
.
خدا را دوست دارم ، چون هیچ وقت ویروسی نمی شود و همیشه سالم است
خدا را دوست دارم ، چون هر چی آنتی ویروس است از زیر دست آن می آید بیرون
!!!
خدا را دوست دارم ، چون هیچوقت نیازی نیست براش BUZZ  بدهم
.
خدا را دوست دارم ، چون آهنگ حرف هاش همیشه من را آرام می کند
خدا را دوست دارم ، چون نامه هاش چند کلمه ای نیست  ، تازه spam  هم تو کارش نیست .


خدا را دوست دارم ، چون وسط حرف زدن نمی گوید ، وقت ندارم ، باید بروم  یا دارم با کس دیگری حرف می زنم ...
خدا را دوست دارم ، چون من را برای خودم می خواهد ، نه خودش .
خدا را دوست دارم ، آخر آن هیچوقت بی معرفت نمی شود ...
خدا را دوست دارم ، چون همیشه وقت دارد حرف هایم را بشنود .
خدا را دوست دارم ، چون نمی گوید نامه هات مختصر باشد من وقت ندارم همه اش را بخوانم...
خدا را دوست دارم ، چون فقط وقت بی کاریش یاد من نمی افتد
خدا را دوست دارم ، چون می توانم از یکی دیگر پیشش گله کنم ، بگویم که ....
خدا را دوست دارم ، چون همیشه پیشم می ماند و من را تنها نمی گذارد ، دوست داشتنش ابدی است .
خدا را دوست دارم ، چون می توانم احساسم را راحت به آن بگویم ، نه اصلا نیازی نیست بگویم ، خودش می تواند نگفته ، حرف ام را بخواند
.
خدا را دوست دارم ، چون  به من می گوید دوستم دارد و دوست داشتنش اش را قایم نمی کند .
خدا را دوست دارم ، چون تنها کسی که می توانی جلوش بدون اینکه خجل بشوی گریه کنی ، و بگویی دلت براش تنگ شده .
خدا را دوست دارم ، چون ، می گذارد دوستش داشته باشم ، وقتی می دانم لیاقت آنرا ندارم.
خدا را دوست دارم چون می گذارد بگویم : خدا را دوست دارم .... Shout down ام نمی کند.

 

 نظر یادتون نره

نوشته شده در سه شنبه شانزدهم تیر 1388ساعت 10:28 توسط سهیل(صادق)| |

عکسهای جالب و دیدنی از انواع فلش مموری

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

Join This Group | Tehroon-Online

نظر یادت نره ها 

نوشته شده در چهارشنبه سوم تیر 1388ساعت 10:56 توسط سهیل(صادق)| |

دلایل قبول نشدن در کنکور (طنز)

 

چرا كه سال فقط 365 روز است. در حالی كه:

1) سال 52 جمعه داریم و میدانید كه جمعه ها فقط برای استراحت است به این ترتیب 313

روز باقی میماند.

2) حداقل 50 روز مربوط به تعطیلات تابستانی است كه به دلیل گرمای هوا مطالعه ی دقیق

برای یك فرد نرمال مشكل است. بنابراین۲۶۳ روز دیگر باقی میماند.

3) در هر روز 8 ساعت خواب برای بدن لازم است كه جمعا" 122 روز میشود. بنابراین 141 روز

باقی میماند.

4) اما سلامتی جسم و روح روزانه 1 ساعت تفریح را میطلبد كه جمعا" 15 روز میشود. پس

126 در روز باقی میماند.

5) طبیعتا" 2 ساعت در روز برای خوردن غذا لازم است كه در كل 30 روز میشود. پس 96 روز

باقی میماند.

6) 1 ساعت در روز برای گفتگو و تبادل افكار به صورت تلفنی لازم است. چرا كه انسان

موجودی اجتماعی است. این خود 15 روز است. پس 81 روز باقی میماند.

 7) روزهای امتحان 35 روز از سال را به خود اختصاص میدهند. پس 46 روز باقی میماند.

8) تعطیلات نوروز و اعیاد مختلف دست كم 30 روز در سال هستند. پس 16 روز باقی میماند.

9) در سال شما 10 روز را به بازی میگذرانید. پس 6 روز باقی میماند.

10) در سال حداقل 3 روز به بیماری طی میشود و 3 روز دیگر باقی است .

11) سینما رفتن و سایر امور شخصی هم 2 روز را در بر میگیرند. پس 1 روز باقی میماند.

12) 1 روز باقی مانده همان روز تولد شماست. چگونه میتوان در آن روز درس خواند؟!!

 

لطفا نظر یادتون نره

نوشته شده در سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388ساعت 18:8 توسط سهیل(صادق)| |

 

 

سلام دوستای گلم امیدوارم حالتون خوب باشه راستی سال نو  همگیتون مبارک باشه من حدودآ  یک ماهی نبودم بخاطر همین نتونستم توی این یک ماه آپ کنم

الان یک آپ توپ میکنم فقط خواهشآ نظر یادتون نره


یکى بود، یکى نبود، غیر از خدا هیچ کس نبود. روزى روزگارى در ولایت غربت یک پیرزنى بود به نام «ننه قمر» و این ننه قمر از مال دنیا فقط یک دختر داشت که اسمش «دلربا» بود و این دلربا در هفت اقلیم عالم مثل و مانندى نداشت؛ از بس که زشت و بدترکیب و بد ادا و بى‌کمالات بود.

یک روز که این دلربا توى خانه وردل ننه قمر نشسته بود و داشت به ناخن‌هایش حنا مى‌گذاشت، آهى کشید و رو کرد به مادرش و گفت: «اى ننه، مى گویند «بهار عمر باشد تا چهل سال. با این حساب، توپ سال نو را که در کنند، دختر یکى یک دانه‌ات، پایش را مى‌گذارد توى تابستان عمر. بدان و آگاه باش که من دوست دارم تابستان عمرم را در خانه‌ی شوهر سپرى کنم و من شنیده‌ام که یک دستگاهى هست که به آن مى‌گویند «کامپیوتر» و در این کامپیوتر همه جور شوهر وجود دارد. یکى از این دستگاه‌ها برایم مى‌خرى یا این که چى؟»

ننه قمر «لاحول» گفت و لبش را گاز گرفت و دلسوزانه، بنا کرد به نصیحت که: مردى که توى دستگاه عمل بیاید، شوهر بشو و مرد زندگى نیست. تازه بچه‌دار هم که بشوى لابد یا دارا و سارا مى‌زایى یا از این آدم آهنى‌هاى بدترکیب یا چه مى‌دانم پینوکیو...

وقتى ننه قمر دهانش کف کرد و قلبش گرفت و خسته شد، دلربا شروع کرد به تعریف از کامپیوتر و اینترنت و چت و این که شوهر کامپیوترى هم مثل شوهر راست راستکى است و آنقدر گفت و گفت تا ننه قمر راضى شد براى عاقبت به خیرى دخترش، سینه‌ریز و النگوهاى طلایش را بفروشد و براى دلربا کامپیوتر مجهز به فکس مودم اکسترنال و کارت اینترنت پرسرعت و هدست و کلى لوازم جانبى دیگر بخرد.

بارى اى برادر بدندیده و اى خواهر نوردیده، دستگاه را خریدند و آوردند گذاشتند روى کرسى و زدندش به برق و روشنش کردند. دلربا گفت: «اى مادر، در این وقت روز، فقط بچه‌هاى مدرسه‌اى و کارمندهاى زن و بچه‌دار توى ادارات، مى‌روند در چت و تا نیمه شب خبرى از شوهر نیست.» به همین خاطر، از همان کله‌ی ظهر تا نیمه شب، ننه قمر نشست در پشت دستگاه و با جدیت تمام به بازى ورق گنجفه و با دل و اسپایدر پرداخت.

نیمه شب دلربا دستگاه را تحویل گرفت و وصل شد به اینترنت و یک «آى دى» به نام «دلربا آندرلاین تنها 437» براى خود ثبت کرد و رفت توى یکى از اتاق‌هاى «یارو مسنجر». به محض ورود، زنگ‌ها به افتخارش به صدا درآمدند و تا دلربا به خودش جنبید، متوجه شد که چهل _ پنجاه تا شوهر بالقوه، دورش را گرفته‌اند. دلربا که دید حریف این همه خواستگار مشتاق و دلداده نیست، همه‌ی پیغام‌ها را خواند و سر آخر از نام یکى از آنها خوشش آمد و با ناکام گذاشتن خیل خواستگاران سمج، با همان یکى گرم صحبت شد. در زیر متن مکالمات نوشتارى آن دو به اختصار درج مى شود:

پژمان آندرلاین توپ اند باحال: سلام. اى دلرباى زیباى شیرین کار، خوبید؟
دلربا آندرلاین تنها437: سلام. مرسى. یو خوبى؟

پژمان: مرسى + هفتاد. سین، جیم، جیم پلیز. [سین، جیم، جیم: همان A/S/L به زبان غربتى است؛ یعنى: سن؟ جنسیت؟ جا و مکان زندگى]
دلربا: هجده، دال، بوغ [یعنى هجده ساله‌ام، دخترم و در بالاى ولایت غربت به زندگانى اشرافى مشغولم. ترجمه و تفسیر از بنده نگارنده] یو چى؟

پژمان: من بیست و چهار، پ، بوغ. خوشبختم! [یعنى خوشوقتم.]
دلربا: لول. [یعنى حسابى لول و کیفورم. همان LOL] پس همسایه‌ایم.

پژمان: بله ولى من براى ادامه‌ی تحصیل دارم ویزا مى‌گیرم که بروم در جابلقا چون که هم در آنجا آزادى مى‌باشد و هم سى دى با کیفیت آینه آنجا هست و من همه کس و کارم (یعنى دخترخاله پسر عمه دایى مامانم) در آنجا زندگى مى‌کنند.
دلربا: اوکى، درک مى‌کنم به قول مامى: توبى اور نات توبى. راستى نگفتى چه شکلى هستى؟

پژمان: قد 185، وزن80، موخرمایى روشن و بلند، پوست سفید، چشم آبى.
دلربا: من قدم 174، وزن 60، رنگ چشمم هم یک چیزى بین آبى و سبز.

پژمان: واى خداى من... راست مى گویى؟
دلربا: وا... یعنى خیلى زشتم؟

پژمان: نه... اتفاقاً بى‌نظیرى. راستش نمى‌دانم چطور شد که همین الان، یک دفعه به من احساس ازدواج دست داد. آه اى دلرباى من، چشمان تو حرمت زمین است و یک قشنگ نازنین است...
دلربا: اى واى خدا مرا بکشد که با بیان حقیقتى ناخواسته، تیر عشق را بر قلبت نشاندم.
حالا دو تا حیران من و تو، زار و گریان من و تو...

پژمان: اى نازنین، بدجورى من خاطرخواه توام آیا حالیت مى‌باشد؟ تکه تکه کردى دل من را، بیا بیا بیا که خیلى مى‌خواهمت.
دلربا: حالا من چه خاکى به سر بریزم با این عشق پاک و معصوم؟ من مى‌خواهم ایوان رویا را آب پاشى کنم و امشب هرجور شده و با هر بدبختى، عکس تو را نقاشى کنم. اما تو را چه جورى بکشم چرا که وسایل نقاشى‌ام کم و کسر دارد و من مداد مخملى ندارم.

پژمان: اوه ماى گاد... اصلاً اى دلرباى نازنین من، بیا تا برویم از این ولایت غربت من و تو. تو دست مرا [البته بعد از جارى شدن صیغه عقد. یادآورى از بنده نگارنده] بگیر و من دامن تو را [البته بعد از جلب رضایت زوجه و خانواده او و همچنین طى مراحل قانونى. ایضاً یادآورى اخلاقى از بنده نگارنده] بگیرم. کاش هم اکنون در کنارم بودى تا... اصلاً ولش کن، الان هر چه بگوییم این یارو «بنده نگارنده» مى‌خواهد وسطش پیام اخلاقى بدهد. بیا شماره تلفن مرا بنویس و تماس بگیر تا بدون مزاحم حرف‌هاى‌مان را بزنیم...

ما از این افسانه نتیجه مى‌گیریم که اگر جوانان را نصیحت کنیم، رازشان را به ما نمى‌گویند!
قصه‌ی ما به سر رسید، غلاغه به خونه‌اش نرسید!


نظر یادتون نره

نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 23:48 توسط سهیل(صادق)| |

قالب : پيچك


www.irLearn.com

BAHAR 20.COM

خدمات وبلاگ نويسان

فالنامه
براي ديدن فال خود ابتدا نيت کنيد سپس بر روي يکي از دايره هاي موجود کليک کنيدتا فال خود را مشاهده کنيد












دریافت کد فالنامه